Polsko: Crac des Chevaliers - Studium historyczne i archeologiczne poprzedzone ogólnym wstępem na temat Syrii

Anotace:

Krak des Chevaliers patří mezi nejznámější a nejzachovalejší křižácké hrady v Sýrii. Polsky nyní vychází v exkluzivním nákladu 250 kusů podrobná kniha Paula Deschampse (1888 -1974), která o této vynikající gotické památce poprvé vyšla francouzsky v roce 1934 pod názvem Le Crac des Chevaliers, étude historique et archéologique précédée d’une introduction générale sur la Syrie franque jako první díl série Les châteaux des croisés en Terre Sainte.

Hrad má sice obsáhlou moderní monografii (Thomas Biller, Daniel Burger, G. Ulrich Großmann, Der Crac des Chevaliers. Die Baugeschichte einer Ordensburg der Kreuzfahrerzeit, Regensburg 2006) i obsáhlou analytickou syntézu (John Zimmer, Werner Meyer, M. Letizia Boscardin, Krak des Chevaliers in Syrien. Archäologie und Bauforschung 2003–2007, 2011), Deschampsova publikace si však díky svojí důkladnosti drží pozici klasické práce, která bude vždy východiskem pro další úvahy.

Navíc Paul Deschamps byl jako historik umění velký znalec románského a gotického umění a byl autorem i obecného přehledu o románském umění v tomto regionu Terre Sainte romane (Romanik im Heiligen Land) ze známé edice Zodiaque (1964). Je také spoluautorem vynikajícího souboru pramenů k dějinám středověkého umění ve Francii  Recueil de textes relatifs à l'histoire de l'architecture et à la condition des architectes en France, au moyen âge, 1911-1929.

Peter Kováč

Paul Deschamps, Crac des Chevaliers Studium historyczne i archeologiczne poprzedzone ogólnym wstępem na temat Syrii w czasach Franków, format A4, twarda oprawa, 313 stron, il., mapy, papier kreda, wydawnictwo NapoleonV ISBN: 978-83-7889-459-9

Internet:

http://napoleonv.pl/opis/8364544/crac-des-chevaliers-studium-historyczne-i-archeologiczne-poprzedzone-ogolnym-wstepem-na-temat-syrii-w-czasach-frankow.html

Anotace vydavatelství:

Badania Paula Deschampsa ukazują, że u podstaw rozwoju frankijskiej i muzułmańskiej architektury obronnej leży bizantyjska sztuka fortyfikacji. Swój wpływ musiały z pewnością wywrzeć także tradycje syryjskich kamieniarzy, ponieważ trudno uważać za przypadek, że właśnie w regionie Apamei (w Femii) i bardziej na północ, już w VI wieku naszej ery stosowano kamienne bartyzany. Zresztą liczne frankijskie fortece stanowią adaptację dawnych lokalnych stałych punktów oporu, i to dość istotnych, skoro zaliczyć do nich można Saone, Crac des Chevaliers czy Kerak de Moab.

Tymczasem krzyżowcy również posiadali własne doświadczenia na tym polu, czego dowodem, jak sygnalizuje P. Deschamps, są zamki warowne, jakie wznosili w pierwszych latach okupacji i podczas oblężenia niektórych miast na wybrzeżu: Trypolisu, Tyru i Askalonu. Trudno też przejść obojętnie obok bogatej inwencji architektów frankijskich, niezależnie od tego, w jak dużym stopniu zawdzięczają ją doświadczeniu Bizantyjczyków. Jednorodność charakteryzująca plany fortec bizantyjskich wskazuje na to, że greccy inżynierowie znali i kierowali się bardzo ścisłą doktryną. Zupełnie przeciwnie do przybyłych z zachodu średniowiecznych budowniczych, którzy stosowali bardzo różnorodne dysproporcje w układach. Istnieje prawdopodobieństwo, że był to objaw niezbyt dokładnej interpretacji traktatów swych bizantyjskich rywali. Nakład jedynie 250 egzemplarzy.

Polské knihy lze v ČR objednat zde:

Klub Polskiej Książki i Prasy

Księgarnia - Knihkupectví

731 01 Český Těšín, Čapková 7

tel.: +420 558 740 226

e-mail: ksiegarnia@polonica.cz